PARTHIAN SHOT - Promises

Parthian Shot - Prey (Lyric Video)

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΒΟΛΗ

Ζητώ συγγνώμη προκαταβολικά για την αργοπορημένη παρουσίαση του ντεμπούτου δίσκου των Parthian Shot αλλά οι τελευταίοι δυο μήνες υπήρξαν πολύ βεβαρημένοι για μένα. Όλο αυτό τον καιρό μου έκανε παρέα το μουσικό υλικό των Parthian Shot που πραγματικά με εξέπληξε. Η μπάντα υπάρχει από το 2003 αλλά όπως οι περισσότεροι ήρθα σε επαφή με την μουσική τους το 2012 με το αυτοχρηματοδοτούμενο ep τους. Ένα πλούσιο βιογραφικό βρίσκεται στη σελίδα τους στο fb (https://www.facebook.com/pg/parthianshotband/about/?ref=page_internal) και γω θα περιοριστώ να πω ότι το 2020 ξεκίνησε πολύ καλά στο χώρο του prog rock/metal και το ντεμπούτο τους ‘’Promises’’ πρέπει να ακουστεί από κάθε οπαδό των Fates Warning και Threshold μιας και θα τους κατέτασα στη συγκεκριμένη σχολή. Μιξαρισμένο από τον Δημήτρη Δημητριάδη στα Zero Gravity Studios και σε mastering του Ανέστη Πσαραδάκο (Athens Mastering), το ‘’Promises’’ με το σήμα κατατεθέν εξώφυλλο-progressive ήχο  είναι διαθέσιμο από τις 20 Ιανουαρίου.

Ο δίσκος ξεκινά με το  ομώνυμο τραγούδι, το πλούσιο σε ήχους 12άλεπτο ύμνο του δίσκου. Πολλές αλλαγές, τεχνικές ακροβάσεις, ακουστικές κιθάρες, διαφορετικά φωνητικά. Το τραγούδι αναπνέει δεκάδες ιδέες και εκπνέει έμπνευση. Οπλισμένο με άπειρες μελωδίες, κυλάει ευχάριστα φροντίζοντας να μην σε κουράζει παρά την επική διάρκεια του. Χρόνος και χώρος για σολαρίσματα, ρυθμικά τραντάγματα και φωνητικές ακολασίες υπάρχει και τον εκμεταλλεύονται κάθε λεπτό. Αν ο υπόλοιπος δίσκος ήταν στο ίδιο επίπεδο, θα μιλούσα για δίσκο που είχε καπαρώσει θέση στα καλύτερα της χρονιάς. Συνέχεια με το πιο γκρουβάτο ‘’Prey’’ με τα πλήκτρα να δημιουργούν την κατάληλλη ατμόσφαιρα  και να χτίζουν ονειρικά τοπία αν και τα ελαχιστα παραμορφωμένα- βιομηχανιποιημένα  φωνητικά με χάλασαν. Μικρό το κακό μιας και η γρήγορη ροή του σου μεταδίδει πολλές ηχητικές πληροφορίες που σε κερδίζουν στο τέλος. Το ‘’Overcast’’ δεν με ενθουσίασε, πολύ γρήγορο για τον ήχο τους, έχανε σε ατμόσφαιρα και συναίσθημα. Ο δίσκος κάνει μια κοιλιά στη μέση του και θα μπορούσε να είναι πιο σύντομος από τα 74 λεπτά που διαρκεί. Περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν, ειδικά στα φωνητικά και στην οργάνωση-ενορχήστρωση των συνθέσεων ώστε ο ακροατής να μην χάνεται στις δεκάδες αλλαγές που μερικές φορές είναι ασύμμετρες.

Το ‘’Devil’s Kiss’’ περιέχει κάποια τρομερά θέματα μέσα του ενώ το πιο ήρεμο ‘’Jaded’’ καταφέρνει να δημιουργήσει τις πληγές που χρειάζεται για να το θυμάσαι για πολύ καιρό. Ειδικά το κόψιμο με το τρομερό κιθαριστικό μέρος με εξέπληξε και νομίζω ότι μαζί με το ομώνυμο είναι τα καλύτερα τραγούδια του δίσκου. Και μιας και αναφέρω  σημαντικές στιγμές του δίσκου δεν θα μπορούσε να λείπει το ‘’Birthplace’’, η καλύτερη στιγμή να απολάυσεις μπασογραμμές του δίσκου ενώ και ο frontman δίνει τα ρέστα του ενώ στη προηγούμενη σύνθεση (For Me) ακούμε guest φωνητικά από τον Γιώργο Προκοπίου (Poem, Mother Of Millions).  Το ντεμπούτο των Parthian Shot κλείνει όπως ξεκίνησε, με ένα επικών διαστάσεων τραγούδι που περιέχει τα πάντα. Τέλος θα ήθελα να αναφέρω ότι 3 μέλη (ξεχωριστά) εχουν προσφέρει στη σύνθεση των τραγουδιών και αυτό δίνει ξεχωριστό χαρακτήρα σε κάθε τραγούδι. Το ίδιο ισχύει και για το συνάμα ΄μορφο και έξυπνο στιχουργικό κομμάτι που είναι δουλειά 3-4  ανθρώπων.

Copyright 2020. All Right Reserved.