1994

The Third and the Mortal-Tears Laid in Earth

Χαρακτηριστικό μιας κρύας χώρας όπως η Νορβηγία, δεν θα έπρεπε να είναι μόνο το Black Metal αλλά και άλλες πιο ατμοσφαιρικές και μελωδικές πλευρές της μουσικής μας. Πόσο μάλιστα για αρχές των 90ς που καλά καλά δεν είχαν βγάλει δίσκο (βblack metal) ούτε οι πρωτοπόροι του είδους. Βρισκόμαστε στο 1990 και μια μπάντα ονόματι Nightfall βγάζει ένα demo doom/death metal.  Οι κιθαρίστες αυτής της μπάντας τους ιδρύουν το 1992 τους The Third And The Mortal.

Aftermath-Eyes of Tomorrow

Έχουμε μια δυνατή Ελληνική σκηνή. Και δεν μιλάω μόνος για μπάντες, μιλάω για δισκογραφικές εταιρίες, οπαδούς, web/fan zines, μουσικούς κ.α. Νομίζω ότι τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα σε θέμα δισκογραφικών δουλειών σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Όχι ότι παλιότερα δεν είχαμε, αλλά λιγότερες περιπτώσεις. Και πολλές από γόνους μεταναστών του εξωτερικού που συμμετείχαν σε μπάντες που άξιζαν. Attack, Warlord, Human Fortress, Rage, Tankard, Zandelle, Gothic Knights, Mystic Prophecy, Sanvoisen, Hydrotoxin, Pantheist, Praying Mantis, Realm, Aftermath και….Ozzy Osbourne (χαχα).

Thorns of the Carrion-The Gardens of Dead Winter

Υπάρχει πολύς κόσμος που λατρεύει το ατμοσφαιρικό Doom/Death Metal. Και πολύ κάνει. Είναι από τα πιο φορτισμένα συναισθηματικά είδη στη metal (και όχι μόνο). Αρνητικά συνήθως αλλά μετά σου μένει η αγαλλίαση. Κάποιες τέτοιες μπάντες, οι Ευρωπαικές, έγιναν σαφώς γνωστότερες.My Dying Bride, Mourning Beloveth,  Saturnus. Από την άλλη, μπάντες όπως οι Paramaecium, Desire, Morgion, Thorns Of The Carrion, τους έφαγε η μαρμάγκα.

Morta Skuld-As Humanity Fades

Μπορεί η χρυσή εποχή του death metal να θεωρείται η 1989-1993 αλλά δεν σημαίνει ότι δεν συνεχίστηκε αυτό το καλό σερί υλικού στα 90ς. Μια μπάντα που δημιουργήθηκε το 1990 που οι death metal μπάντες στην Αμερική ήταν περισσότερα και από σαλιγκάρια μετά από βροχή. Άκουσαν, έμαθαν, ασπάστηκαν. Και μετά ξεκίνησαν να δημιουργούν το δικό τους υλικό. Δυο ντέμος με την τότε σύνθεση και το tape trading κάνει την δουλειά του. Το όνομα τους ακούγεται στους underground  κύκλους που έβραζε τότε με death metal. Το συμβόλαιο όμως δεν έρχεται γρήγορα.

Detest-Dorval

Στην ερώτηση αν το death metal και τα concept θέματα είναι συμβατά, σαφώς και η απάντηση είναι θετική. Η αλήθεια είναι όμως ότι δεν έχουν γίνει και πολλές προσπάθειες τέτοιου είδους.Τα ''Crimson'' των Edge Of Sanity στα σίγουρα αν και πολύ προχώ για τον συγκεκριμένο ήχο. Τα ίδια θα έλεγα και για το ''The Key'' των Nocturnus ή το ''Still Life'' των Opeth. Το ''Whoracle'' των In Flames πολύ μελωδικό, το ''Neurothrone'' των Crionics πολύ μέτριο σαν αποτέλεσμα. Ευτυχώς υπάρχει και το ''Dorval'' των Δανών Detest.

VISCERAL EVISCERATION - INCESSANT DESIRE FOR PALATABLE FLESH

Τι να περιμένει κανείς με ένα τόσο αποτρόπαιο εξώφυλλο;  Με όνομα μπάντας που σημαίνει ‘’Φρικιαστικό Ξεκοίλιασμα’’ και τίτλο δίσκου ‘’Ασταμάτητη θέληση για εύγεστη σάρκα’’ ; Που να διαβάσει κανείς και τους στίχους. Θα νομίζει ότι οι Cannibal Corpse γράφουν για Χριστουγεννιάτικα δώρα. Και βαθμός δυσκολίαςστο θέμα στίχων Carcass εποχής ‘’Necrotism’’ και ακόμα χειρότερα. Και όμως, όποια και να είναι η απάντηση σου, πέφτεις πολύ έξω.

Orphaned Land-Sahara

Η μουσική είναι ένα μέσο που ενώνει του λαούς. Η metal μουσικήέπραξε και πράττει το ίδιο. Αν και σύντομα αναπτύχθηκε στην Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, δεν άργησαν χώρες της Ασίας και της Αφρικής να μπουν στο παιχνίδι. Είτε σαν οπαδοί, είτε δημιουργώντας τις δικές τους μπάντες. Αρχές 90ς και το Ισραήλ αποκτά τους δικούς του αντιπρόσωπους στο (ακραίο) metal. Substance For  God, Salem και Orphaned Land. Όλες με πολλά Doom/Death στοιχεία.

Thergothon-Stream from the Heavens

Χριστούγεννα 1993. Καστοριά. Μόλις έχω ανακαλύψει μαζί με τον ξάδερφο μου μια νέα μπάντα, My Dying Bride λέγονται. Πριν δυο μήνες κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος τους και τον ακούμε σαστισμένοι για διαφορετικούς λόγους. Εγώ έχω ενθουσιαστεί. Αυτός όχι και τόσο. Τον θυμάμαι να λέει ‘’ρε συ, μέχρι να ακούσεις το ένα riff να τελειώνει, έχεις ξεχάσει τι άκουγες πριν’’. Που να  άκουγε και Thergothon, μια Φιλανδική μπάντα που το ‘’τερμάτισε’’ σε αργές ταχύτητες. Αυτοί και οι Skepticism ήταν οι πρωτοπόροι στο υποιδίωμα που θα ονομαζόταν funeral doom/death metal.

Threshold-Psychedelicatessen

Το Progressive Metal του Χθες και του Σήμερα, έχει να περηφανεύεται για μπάντες σαν τους Threshold, που ανήκουν στις συνομοταξίες του. Είμαι σίγουρος ότι θα είναι τιμώμενο και στο  μέλλον όσο αντίστοιχες μπάντες κυκλοφορούν τόσο ποιοτικούς δίσκους και δίνοντας κορυφαίες συναυλίες ανά τον κόσμο. Οι Βρετανοί ξεκίνησαν την πορεία τους πίσω στο 1988 με κάποια demos και αρκετά διαφορετική σύνθεση σε σχέση με το σήμερα. Η ευχή και κατάρα των Threshold, ήταν οι τραγουδιστές της. Πέρασαν αρκετοί, μα όλοι υπέροχοι. Damian Wilson, Andrew "Mac" McDermott και Glynn Morgan, όλες φωνάρες.

Desultory-Bitterness

                  Μια χώρα δεν μπορεί να περηφανεύεται ότι έχει δημιουργήσει σχολή σε κάποιο είδος εάν δεν διακρίνεται σε ποσότητα και ποιότητα. Η Σουηδία δικαίως θεωρείται μεταλλομάνα και το death metal δεν αποτελεί εξαίρεση της. Εκατοντάδες μπάντες μεγαλούργησαν και συνεχίζουν, ενώ καθημερινά βγαίνουν πολύ καλές μπάντες από τα σπλάχνα της. Εκ’ Στοκχόλμης εξερχόμενοι,  οι Desultory  ξεκίνησαν το 1989 και μετά από μια σειρά τρομερά demos και συμβόλαιο με την Metal Blade, μας πρόσφεραν το υλικό τους μέσα από δυο τρομερούς δίσκους, τα ‘’ Into Eternity’’ και ‘’ Bitterness’’.

Copyright 2018. All Right Reserved.