Artificial Silence - Negative Space

Artificial Silence - In the Midst of a Dream

Artificial Silence: Ταξίδι στη μέση ενός ονείρου

Όσοι εμπιστεύονται και καταλαβαίνουν μπάντες από το όνομα και μόνο, θα έχουν ήδη μπει στο νόημα ότι οι Artificial Silence είναι ένα progressive συγκρότημα που προσπαθεί με μουσική και στίχους να περιγράψει έννοιες όπως το όνειρο, η μαγεία, η συγκίνηση, και η αγάπη.

Η μπάντα έρχεται από την Washington και από την πρώτη στιγμή ξεχωρίζει, ακόμα και από το line-up, αφού οι Joe Crandall, Nabil Fadili, Rylie Nelson και Austin Schend, δεν έχουν ο καθένας συγκεκριμένο όργανο, αλλά τα εναλλάσουν ανάλογα τις συνθέσεις - οι δύο τελευταίοι, Rylie και Austin, έχουν αναλάβει τα φωνητικά. Αλλά σίγουρα αυτά είναι δευτερεύοντα μπροστά στο μουσικο-συναισθηματικό όργιο που ακολουθεί.

To “Negative Space” είναι το πρώτο τους, και μοναδικό μέχρι στιγμής πλήρες άλμπουμ, που κυκλοφόρησε τον Απρίλη του 2018, και όποιος το έχει ακούσει, άνετα το τοποθετεί στα αριστουργήματα της μουσικής μας – τουλάχιστον της μελωδικής της πλευράς. Η κυκλοφορία είναι 70% μουσική και 30% φωνητικά, οπότε καταλαβαίνει κανείς ότι έχουμε ένα συγκρότημα που προσπαθεί να συγκινήσει με τις μελωδίες της μουσικής, και μέσω αυτής ο ακροτής μπαίνει σε ένα απίστευτα γλυκό, μελαγχολικό και ανανεωτικό ταξίδι, γεμάτο ξεχωριστούς ήχους που θα τους θυμάται για πάντα.

Είναι φοβερό εκεί που κάποιος νομίζει ότι τα έχει ακούσει όλα να κυκλοφορεί ένας τέτοιος δίσκος, που δείχνει ποιες είναι οι βάσεις του progressive με τον πιο υποδειγματικό τρόπο. Έξυπνες αλλαγές από ήρεμα σε πιο ξεσηκωτικά μέρη, μελωδίες που σε κάνουν να κλείνεις τα μάτια και να χάνεσαι, θάλασσες από πλήκτρα και πιάνα που συνδυάζονται άψογα με κιθάρες, και το κυριότερο, συναίσθημα. Μουσική με συναίσθημα που καταφέρνει και περνάει στον ακροατή τις ανησυχίες, τους στόχους, τις ιδέες, το όραμα και τη ψυχοσύνθεση του συγροτήματος, κάνοντας τον ακροατή να νιώθει μέρος του δημιουργήματος.

Εκεί που όλοι σχεδόν προσπαθούν να εξαγριώσουν τον ακροατή ή να του προκαλέσουν εντύπωση με δήθεν τεχνικά και πολύπλοκά παιξίματα, η μπάντα αυτή με το καταπληκτικό όνομα, θέλει να απογειώσει το κοινό με ονειρικές μελωδίες, να δει ο κόσμος πόσο όμορφη και πλούσια μπορεί να γίνει αυτή η μουσική αν θέλει. Το progressive metal ζει και βασιλεύει, αλλά όχι πια μέσω των Dream Theater και των Sons of Apollo, αλλά μέσα από τέτοια συγκροτήματα, που η μουσική για αυτά είναι η ίδια η ζωή, και όχι μέσο διαβίωσης.

Όσοι πιστεύουν ακόμη στα όνειρα και στα νοητικά ταξίδια, στις ανεκπλήρωτες αγάπες, και ότι η μουσική είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει, ας ασχοληθούν με αυτό το υπέροχο συγκρότημα. Είναι μια εμπειρία που με λίγα ακούσματα θα τους μείνει σε όλη τους τη ζωή.

Copyright 2020. All Right Reserved.