Fisc - Handle with Care

Fisc-Handle with Care

H Γαλλία δεν έμεινε ανενεργή σε ότι αφορά το Heavy Metal στην δεκαετία του 80. Σαφώς λιγότερες μπάντες που δεν κατάφεραν να ακουστούν και πολύ πιο μακριά από τις Γαλλόφωνες χώρες. Οι Trust, Warning, Satan Jokers, Blaspheme, Demon Eyes και άλλες μπάντες προτίμησαν να τραγουδούν όπως νιώθουν ενώ οι λιγοστές που δοκίμασαν στα Αγγλικά είχαν χειρότερη τύχη. Το 1984 ήταν μια πολύ καλή χρονιά για το Heavy Metal της χώρας. Τότε ντεμπούταραν και οι Fisc. Το συγκρότημα είχε δημιουργηθεί το 1981 και μετά από ένα demo, η Βέλγικη Mausoleum Records τους υπέγραψε. Η μπάντα είχε ένα μεγάλο πρόβλημα. Άλλος τραγουδιστής στο ντεμπούτο (‘’Tracker’’), άλλος στο δεύτερο τους (‘’Break Out’’). Το συμβόλαιο χάνεται και ο τρίτος δίσκος (‘’Too Hot For Love’’) κυκλοφορεί to 1987 μέσω μιας μικρής Γαλλικής εταιρίας και με φρόντμαν τον Jimmy Martin. Όλα βαίνουν καλώς και με την ίδια σύνθεση για πρώτη φορά έρχεται ένας ακόμα δίσκος, το ‘’Handle With Care’’ που αξίζει να ακουστεί από τους λάτρεις του Hard Rock/Heavy Metal. Κάπου εκεί τελειώνει και η τύχη τους και η διάλυση επέρχεται μετά την φυγή και αυτού του τραγουδιστή (ο οποίος αν δεν απατάμε πήρε μέρος στην Eurovision το 1993 με το Λουξεμβούργο σαν Modern Times).
1988. Ενώ όλος ο πλανήτης παίζει ακραία, οι Fisc μπολιάζουν με ακόμα περισσότερη μελωδία την μουσική τους. Ίσως για κάποιους να ακούγεται πολύ ζαχαρωμένη η μουσική τους, αλλά εδώ μιλάμε καθαρά για ερωτιάρικο hard rock/metal ,σμιλευμένο με αρμονίες. Δεν είναι του δρόμου, είναι η σκληρή μουσική που θα ακούσεις στο σπίτι σου με το ταίρι σου, τον (νέο σου) έρωτα. Η φωνή του Jimmy έχει τσαγανό μα ακούγεται πολύ μελωδική. Θα χορτάσετε να ακούτε και πολυφωνικά στα πιασάρικα ρεφραίν. Διπλές κιθάρες μοιράζουν ανθεμικά riffs και η αλήθεια είναι ότι μόνο αυτοί φέρνουν σκληρότητα στην μουσική των Fisc. Το ρυθμικό ντουέτο δεν υπερβαίνει τον εαυτό τους, κρατά τους ρυθμούς και το γκρουβάτο της υπόθεσης αλλά δεν ξεχωρίζει, προτιμά τον βοηθητικό ρόλο. Όλο το παιχνίδι γίνεται από τις εξάχορδες που βάζουν φωτιά στα ηχεία με τα ξεσαλώματα τους και τις καλώς εννοούμενες πιασάρικες μελωδίες τους. Η φωνή σε γονατίζει όταν γίνεται αισθαντική, πόσο μάλλον όταν κατεβαίνουν οι ταχύτητες και μας βγάζουν τον ευαίσθητο μας εαυτό, όπως στο ‘’ Won't Let You Go’’.
Ότι υπάρχουν άκρως εμπορικά σημεία (‘’ Hold Your Head Up’’, ’’ Come Run Riot’’ κ.α.), είναι αδιαμφισβήτητο. Ήταν και ο τέταρτος δίσκος τους, ήθελαν να μπούν σε μεγαλύτερα σαλόνια. Υπάρχουν όμως και κοφτερά riffs σε τραγούδια σαν τα ‘’ Got to Beat the Clock’’ και ‘’ Live It Up’’. Ένα άκρως προκλητικό εξώφυλλο (για την εποχή) με ερωτικά υπονοούμενα σου υπόσχεται υγρές ηχητικές φαντασιώσεις, πράγμα που πραγματοποιεί και μεταδίδει. Έχεις τραγούδια για όλες τις στιγμές. Για την οδήγηση, το άραγμα με φίλο, για ευχάριστη αναμονή μέσα και έξω από τα μ.μ.μ., για αγκαλίτσες, για προκαταρκτικά…. Ότι και να κάνεις, ότι ώρα και να είναι, θα σου γύρει την ζυγαριά της διάθεσης προς το θετικότερο και το καλύτερο. Αφήστε τραγούδια σαν το ‘’ Love Under Attack’’ να ξεσκονίζουν τα άλατα από το κορμάκι σας. Ακούστε το ορχηστρικό και πιο σκληρό τραγούδι του δίσκου ‘’ Speed Limit 55?’’, εκεί που τα πάντα ακούγονται έντονα και μεταλλικά, ακόμα και το μπάσο. Όχι τίποτα άλλο, αλλά είναι μια τρανή απόδειξη του ότι αν ήθελαν να παίξουν πιο σκληρά, τους ήταν πολύ εύκολο. Όποιοι το αποκτήσουν σε cd, θα ακούσουν και ένα επιπλέον τραγούδι, από τα πιο εμπορικά τους βέβαια. Δοκιμάστε τους όσοι αγκαλιάζετε την ευκολόφτιαχτη μελωδία χωρίς ενδοιασμούς.

Comments

Copyright 2017. All Right Reserved.