1998

Primordial-A Journey's End

Οι Primordial πλέον είναι 25 χρονών. Θα τρελαθώ, έχω μεγαλώσει πολύ. Σαν χτες θυμάμαι να παραλαμβάνουμε το ντέμο με ένα ξάδερφο μου και να τρελαινόμαστε με το τραγούδι ‘’Enter Pagan’’.  Ντάξει, μπορεί να μην είναι πλέον και το καλύτερο ή πιο αντιπροσωπευτικό τραγούδι των Primordial αλλά για μας που ήμασταν  14-15 χρονών, ήταν καταλυτικό.  Λίγο καιρό αργότερα βρίσκουμε και μια φωτογραφία του Alan (βαμμένος με μακριά μαλλιά) και το κάνουμε στάμπα σε μπλουζάκια.

Dawn-Slaughtersun (Crown of the Triarchy)

Συγκροτήματα σαν τους Dissection, Gates Of Ishtar και τους Dawn κακώς αναφέρονται σαν black metal. Μπορεί η βλασφημία (στους Dissection αυτό) ή το σκοτάδι να εμπεριεχότανε στην μουσική τους αλλά μιλάμε για μελωδικότατο death metal. Ας το βαπτίσουμε blackened death metal, νομίζω ότι θα ταίριαζε γάντι, τουλάχιστον στους Dawn. Η ιστορία της μπάντας ξεκινά πίσω στο 1990,  στη μικρή πόλη του Linköping  και μουσικά μιλάμε για καθαρό death metal μιας και δεν είχε καν εμφανιστεί το black metal ακόμα.

The Chasm-Deathcult for Eternity: The Triumph

Ας μιλήσουμε για Death Metal που δεν κοπιάρει, που είναι αυτοδύναμο. Το ‘’Gloomy Reflection of our Hidden Sorrows’’ των Cenotaph. Ένας τέτοιος δίσκος δεν θα μπορούσε να βγει από μια χώρα που παρήγαγε μαζικά death metal. ΟΧΙ. Μας ήρθε από το Μεξικό. Τραγουδιστής/μπασίστας/στιχουργός της μπάντας ο Daniel Corchado που αμέσως μετά τη κυκλοφορία του προαναφερθέντα δίσκου το 1992 τους εγκαταλείπει για να φτιάξει τη δική του μπάντα. Και εγένετο The Chasm. Εκεί, εκτός από τα φωνητικά, αναλαμβάνει πλέον την κιθάρα αντί μπάσου.

Seer's Tear-Precious

 Ελάχιστες μπάντες ακούμπησαν το μεγαλείο των Psychotic Waltz  και αυτές πλέον ήδη έχουν χαθεί στη λήθη εκτός ελαχίστων που ψάχνονται και ακούν αντίστοιχες ηχητικές περιπτώσεις. Οι Νορβηγοί Spiral Architect, οι Βρετανοί Seer’s Tear, οι Αμερικανοί The Last Things. Οι Seer’s Tear δημιούργησαν ένα μικρό διαμαντάκι από το πουθενά, στην Ισπανική εταιρία  Goldtrack Records που απέφευγα κάθε κυκλοφορία της μιας και δεν ξεπερνούσαν την μετριότητα.

Dan Swanö-Moontower

                  Έχεις αναρωτηθεί ποτέ, πώς θα ακουγόντουσαν οι Rush αν έπαιζαν death metal στα 70ς; Κάτι τέτοιο αναρωτιόταν ο Dan Swano, o Σουηδός πολυμήχανος Οδυσσέας. Τόσα ηχητικά κατορθώματα σαν μουσικός αλλά και παραγωγός, ελάχιστοι έχουν καταφέρει. Τόσες μπάντες που έχει συμμετάσχει και θα άξιζαν μια θέση εδώ, ακόμα πιο λίγοι. Οι Edge Of Sanity, η βασική του μπάντα, στα πρώτα της χρόνια ήταν death metal, με αρκετές κρυφές μελωδίες αλλά πάντοτε death metal. Δίσκο με τον δίσκο, οι μελωδίες αυξήθηκαν, όπως και οι προοδευτικές του τάσεις με αποκορύφωμα το ‘’Crimson’’ του 1996.

Odium - The Sad Realm of the Stars

 Η Nocturnal Art Productions στις αρχές της, έβγαζε μουσικούς θησαυρούς, τον ένα μετά τον άλλο. Σπίτι για τους Arcturus,Emperor,Tormentor και Limbonic Art. Οι τελευταίοι αποτελούν και από τα πιο αγαπημένα μου ακούσματα εδώ και δυο δεκαετίες (για τους πρώτους δίσκους πάντοτε). Ο ίδιος ο Morpheus έκανε και το εξώφυλλο για τους άγνωστους Νορβηγούς Odium που το ντεμπούτο (και μοναδική τους κυκλοφορία) ‘’ The Sad Realm of the Stars’’ ενώ αποτέλεσε την δέκατη κυκλοφορία της εν λόγω εταιρίας. Odium λοιπόν, που μεταφράζεται ως μίσος στα Λατινικά.

Funeral Demo

             Στο πανδύσκολο άθλημα του Funeral Doom Metal λίγες μπάντες καταφέρνουν να ξεχωρίσουν .Δυστυχώς, το είδος από μόνο του καταντά πολύ βαρετό σε μη εξειδικευμένα αυτιά προς τέτοια ακούσματα. Οι Φιλανδοί έχουν μέσα τους την μελαγχολία και την μελωδία, οι Shape Of Despair είναι από αυτούς που ξεχωρίζουν στο συγκεκριμένο. Από το 2000 μας έχουν παραδώσει τέσσερις δίσκους, τον ένα καλύτερο από τον άλλο με τον τελευταίο του 2015 να μας  ‘’σκάει’’ από το πουθενά μετά από πάνω από δέκα χρόνια αναμονής για ένα καινούριο ολοκληρωμένο δίσκο.

Copyright 2018. All Right Reserved.