MARKONEE - Club of Broken Hearts

Ένας δίσκος που αντλεί έμπνευση από τα χρυσά χρόνια του αμερικανικού και ευρωπαϊκού hard rock, συνδυάζοντας τη νοσταλγία για τον ήχο των ’80s με μια σύγχρονη προσέγγιση.

Με το τρίτο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, Club of Broken Hearts, οι Ιταλοί Markonee συνεχίζουν την πορεία τους στον χώρο του μελωδικού hard rock και metal, αντλώντας επιρροές από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ο δίσκος συνδυάζει τα μελωδικά hooks και τα μεγάλα ρεφρέν της αμερικανικής σχολής του melodic hard rock με στοιχεία από την πιο δυναμική ευρωπαϊκή hard & heavy παράδοση.

Οι αναφορές στο παρελθόν είναι εμφανείς, χωρίς να μοιάζουν επιτηδευμένες. Η μελωδική προσέγγιση και οι κατά τόπους heavy εξάρσεις φέρνουν στον νου τους Stryper, ενώ διακρίνονται επίσης επιρροές από τους Kiss της hair metal περιόδου, τους Bon Jovi και τους Guns N’ Roses. Από την ευρωπαϊκή πλευρά, οι Europe, οι TNT, οι Sinner και οι Bonfire αποτελούν εξίσου εύλογα σημεία αναφοράς.

Παρά τις σαφείς επιρροές τους, οι Markonee δεν περιορίζονται στην αναπαραγωγή μιας γνώριμης συνταγής. Αντίθετα, αξιοποιούν τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου ήχου για να δημιουργήσουν τραγούδια με μελωδία, ενέργεια και έμφαση στη σύνθεση, διατηρώντας παράλληλα μια ισορροπία ανάμεσα στη νοσταλγία και τη δική τους μουσική έκφραση.

Παρότι ο βασικός προσανατολισμός του άλμπουμ παραμένει στο melodic hard rock και το AOR, υπάρχουν στιγμές όπου η μπάντα κινείται σε πιο heavy μονοπάτια. Σε σύγκριση με το See the Thunder, το οποίο είχε έναν πιο έντονο heavy χαρακτήρα, το Club of Broken Hearts αναδεικνύει με διαφορετικό τρόπο τη σχέση των Markonee με το melodic metal. Οι μελωδίες παραμένουν στο προσκήνιο, αλλά οι κιθάρες προσθέτουν την απαραίτητη ένταση, προσδίδοντας μεγαλύτερο βάθος στον συνολικό ήχο. Έτσι, το άλμπουμ διατηρεί τον γνώριμο χαρακτήρα του συγκροτήματος, χωρίς να στερείται διακριτών στοιχείων που το διαφοροποιούν από την προηγούμενη δουλειά του.

Η παραγωγή είναι καθαρή και προσεγμένη, αναδεικνύοντας τόσο τις ερμηνείες όσο και τις κιθαριστικές γραμμές. Το βάρος πέφτει στα δυνατά ρεφρέν, στα ευδιάκριτα μελωδικά θέματα και στη δομή των συνθέσεων, ενώ η εναλλαγή ανάμεσα στα γρήγορα, δυναμικά τραγούδια και τις κλασικές power ballads προσφέρει ποικιλία χωρίς να διασπά τη συνοχή του δίσκου. Οι Markonee δεν επιχειρούν να ανανεώσουν ριζικά το είδος, αλλά καταθέτουν μια δουλειά που στηρίζεται στη γνώση της παράδοσής του και στην εμφανή αγάπη τους για τον συγκεκριμένο ήχο.

Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στο «Rock City». Παρά τον τίτλο του, που μπορεί να προκαλέσει συνειρμούς με την αμερικανική rock σκηνή ή ακόμη και με τους Riot, το τραγούδι αποτελεί έναν προσωπικό φόρο τιμής στη γενέτειρα του συγκροτήματος, τη Μπολόνια. Η συγκεκριμένη αναφορά προσθέτει μια τοπική και προσωπική διάσταση σε έναν δίσκο που κινείται κατά κύριο λόγο μέσα στα γνώριμα, διεθνή μουσικά πρότυπα του κλασικού hard rock.

Προσεγμένο είναι και το εξώφυλλο, με το σκούρο πράσινο φόντο, την τράπουλα, τις μάρκες του πόκερ και το στιλέτο να παραπέμπουν στην ατμόσφαιρα ενός καζίνο. Η χειρόγραφη γραμματοσειρά του τίτλου συμπληρώνει την αισθητική, συνδέοντας τη θεματική του τζόγου με την ερωτική απογοήτευση και το ρίσκο. Το αποτέλεσμα ταιριάζει με την εικόνα που συνοδεύει παραδοσιακά το hard rock, όπου η γοητεία, η υπερβολή και ο κίνδυνος συχνά συνυπάρχουν.

Το Club of Broken Hearts απευθύνεται κυρίως σε όσους εκτιμούν το melodic hard rock των ’80s, τα δυνατά ρεφρέν και τις κιθάρες που ισορροπούν ανάμεσα στη μελωδία και τη heavy διάθεση. Οι Markonee δεν αποφεύγουν τις επιρροές τους, ούτε προσπαθούν να τις αποκρύψουν. Αντίθετα, τις αξιοποιούν για να διαμορφώσουν ένα συνεκτικό άλμπουμ, το οποίο διατηρεί ζωντανά τα βασικά χαρακτηριστικά του είδους και αποτελεί μια αξιόλογη πρόταση για τους φίλους του κλασικού μελωδικού hard rock.