![](https://metalzone.gr/sites/default/files/styles/metalzone_780_780/public/articles_media/3235.jpg?itok=ptlMh_1h)
Abigor - Nachthymnen (From the Twilight Kingdom)
Abigor-Nachthymnen (From the Twilight Kingdom)
Μια καλή ερώτηση που δεν υπάρχει σωστή ή λαθεμένη απάντηση είναι το αν πρέπει μια black metal μπάντα να δίνει συναυλίες. Αναρωτηθείτε το ίδιο και δώστε τα επιχειρήματα σας. Οι Αυστριακοί Abigor ψηφίζουν ΟΧΙ και δεν δίνουν ποτέ μιας και θεωρούν ότι το είδος που παίζουν δεν προσφέρεται για headbanging και χαρούμενες επικοινωνίες μεταξύ συγκτοτήματος και οπαδών. Οι Abigor είναι η πρώτη κιθαρά black metal μπάντα της Αυστρίας (1993) και αυτή που έγινε μάλλον και η γνωστότερη. Είναι και η πρώτη black metal μπαντα που υπέγραψε η Napalm Records, αυτή που τους έκανε αρκετά γωνστή στα 90ς πριν αρχίσουν να υπογράφουν κάθε μαλ....αγάνα που έφτιαχνε μπάντα. Ξεκίνησαν σαν τρίο με τους Rune (αργότερα Amestigon/Dargaard) στη φωνή, P.K. (κιθάρες) και T.T. (κιθάρες/drums) και δημιούργησαν αρκετά demos προσπαθώντας να αποκτήσουν τη δική τους ταυτότητα. Τελικά τη θέση του τραγουδιστή αναλαμβάνει ο Silenius (1994) και κυκλοφορούν σύντομα μαζί του άλλα demos αλλά και το ντεμπούτο που περιλαμβάνει τραγούδια που είχαν ήδη ετοιμάσει. Η μεγάλη βελτίωση πραγματοποιείται στο επόμενο βήμα τους, το ‘’Nachthymnen’’. Σερί δισκάρων, κάποιοι πιο πρωτόγονοι από κάποιους άλλους, όλοι τέλειοι. Κάπου στην αρχή της χιλιετίας μας κάνουν τα πρώτα νερά με το ‘‘Satanized’’ , οι οπαδοί απογοητεύονται, η μπάντα διαλύεται. Το 2006 η μπάντα επανασυνδέεται με άλλο τραγουδιστή και κυκλοφορεί (πλέον από άλλη εταιρία) κάποιες δουλειές του που δεν αγγίζουν σε καμιά περίπτωση την τελειότητα των πρώτων. Ο Silenius επιστρέφει, το ‘’Leytmotif Luzifer’’ είναι εξαιρετικό και οι Abigor μπαίνουν και πάλι σε μια παραγωγική περίοδο που διαρκεί μέχρι και σήμερα.
Προειδοποίηση ότι το στιχουργικό περιεχόμενο δεν υπάγεται στη επερχόμενη Viking μόδα που καραδοκούσε το 1995 και οι πολεμικές μηχανές παίρνουν μπροστά. Καθαρόαιμος, γνήσιος black metal ήχος. Πρωτόγονος, σκοτεινός, αρνητικός. Όπως γράφουν και οι ίδιοι ‘’The Music Of Abigor Is A Weapon And Shall Haunt All Those Who Try To Discover Something Beautiful In It’’. Τελετουργικά τύμπανα (α λα Summoning) και κάποια ατμοσφαιρικά πλήκτρα ή γυναικεία φωνητικά (από την Elisabeth Toriser) είναι τα μοναδικά που μαλακώνουν ελάχιστα τον αβυσσαλέο ήχο τους. Παίζουν καταιγιστικά αλλά όχι χαοτικά. Οι κιθάρες μαγεύουν , παγωμένη αύρα σε ακολουθεί. Το μπάσο ακούγεται ελάχιστα αλλά οι συγχορδίες των κιθάρων σε υποβάλλουν σε μια κατάσταση ηχητικής μέθης. Η Άβυσσος δεν σε κοιτά απλά στα μάτια, βγάζει πλέον και ήχους. Και όχι, δεν ακούγονται αιθέριοι. Ύμνοι της Νύχτας είναι, ακούγονται ανάλογα τρομακτικοί και μάλιστα δεν εμφανίζονται ύπουλα, επιτίθονται κατά μέτωπο.
Χειμωνιάτικο σούρουπο, ομίχλη και δαιμονισμένοι ήχοι στο ‘’ Reborn Through the Gates of Three Moons’’. Το αίμα παγώνει από την βαναυσότητα μέχρι που κρύοι άνεμοι με παρέα ακουστικές κιθάρες και δυσοίωνα καθαρά φωνητικά κάνουν την εμφάνιση τους. Και μετά συθέμελα σε παίρνει ο Διάολος, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αυτό είναι επικίνδυνο black metal, όχι απλά ασταμάτητο γρατσούνισμα και κακές φατσούλες. Αυτό είναι είναι πολεμικό black metal, με πυκνές πισσαλοιμένες συγχορδιες, τύμπανα προ σύρραξης και επιθανάτια κρωξίματα. Και οι αλλαγές σε κάτι πιο μελωδικό (αλλά όχι πιο όμορφο) γίνεται πολύ ομοιόμορφα κρατώντας πάντοτε πολύ σκότος μέσα του (As Astral Images Darken Reality).
Όλη η μουσική και οι στίχοι ανήκουν στους Abigor εκτός από το ‘’ The Dark Kiss’’. Οι στίχοι από αυτό ανήκουν στον Hendrik Möbus των Absurd (μπήκε το 1993 στη φυλακή για φόνο, όλα τα καλά παιδιά-φασιστόμουτρα). Ευτυχώς το συγκρότημα ήταν αφιερωμένο στο σκοτάδι, τον πόνο και τον θάνατο και δεν ασχολήθηκε ποτέ με πολιτικά/κοινωνικά θέματα. Η ηχητική τους αντίληψη ταξίδευε σε θρυματισμένες ακτές με έσχατη ψυχολογία και γι αυτό είχαν και την αντίστοιχη μουσική. Ακραίες ιδιοφυίες που ταίριαξαν αλλοπρόσαλλες ηχητικές οπτικές γωνίες. Ακούστε προσεκτικά το ‘’ Revealed Secrets Of The Whispering Moon’’ και συνειδοποιείστε πως το black metal τους είναι τόσο πλούσιο σε μουσικά στρώματα χωρίς να χάνεται δράμι ακραιότητας. Ακέραιο μαυρομέταλλο με διανθισμένες υπερβολές που το ξεχωρίζει από τη σωρό.