![](https://metalzone.gr/sites/default/files/styles/metalzone_780_780/public/articles/covers/1233.jpg?itok=O519xlAj)
Eucharist - Mirrorworlds
Eucharist-Mirrorworlds
Οι At the Gates δημιούργησαν σχολή. Το Σουηδικό μελωδικό death metal τους δεν είχε μόνο χαρακτηριστικό ήχο αλλά και παίξιμο. Και όταν είσαι ο μικρός αδερφός του Adrian Erlandsson, drummer των προαναφερθέντων, λογικό είναι να επηρεάζεσαι και να θες να παίξεις σαν τον αδερφό σου και καλύτερα. Και όταν κυκλοφορούσε το ''The Red in the Sky Is Ours'' (https://metalzone.gr/monuments/gates-red-sky-ours) , ο μικρός Daniel Erlandsson είχε τη δική του μπάντα, τους Eucharist με τους οποίους δημιουργούσαν τη δική τους μουσική. Μάλιστα, θα τολμήσω να γράψω ότι οι Eucharist ήταν κατά πολύ καλύτεροι, τουλάχιστον στο τεχνικό κομμάτι. Η τότε τετράδα των Eucharist (δυο κιθάρες) καταφέρνει να αποσπάσει συμβόλαιο με την Wrong Again και να βγάλει το ''A Velvet Creation'', ένα από τα πρώτα δείγματα μελωδικού death metal, πολύ πιο τεχνικό και δύστροπο σε σχέση με την έντονη μελωδικότητα που απέκτησαν αντίστοιχες κυκλοφορίες από τη Σουηδία στα mid 90s. Αποχωρήσει δυο μελών με σταθερούς τους Daniel Erlandsson και τον κιθαρίστα/τραγουδιστή/συνθέτη/στιχουργό/αρχηγό Markus Johnsson. Το ''Mirrorworlds'' θα βγει από μια νέα εταιρία, την War Music (δεύτερη της κυκλοφορία οι Eucharist) η οποία δυστυχώς δεν θα μπορέσει να κάνει τη μπάντα όσο γνωστή θα έπρεπε. Η μπάντα ήδη ήταν σε κατάσταση ''είμαστε/δεν είμαστε'' και ο Adrian τελικά θα πάει στους Arch Enemy (με τους οποίους είναι ακόμα/https://www.metalzone.gr/monuments/arch-enemy-wages-sin) με τη μπάντα να κλείνει το κεφάλαιο της. Το 2015 ο Markus ξανασυστήνεται στο κοινό, πλέον με μελωδικό black metal ήχο και κυκλοφορεί το καλό ''I Am the Void '' το οποίο δυστυχώς δεν είναι ικανό να ξεχωρίσει όπως τα δυο πρώτα άλμπουμς τους. Ίσως εμείς να είμαστε πιο χορτάτοι.
Το ''Mirrorworlds'' δεν έχει τίποτα να ζηλέψει σε μελωδία από όλα τα γνωστά άλμπουμς που έκαναν όνομα και δοξάστηκαν (άξια βέβαια). Ακμάζουσες αρμονίες σε κάθε γωνιά, σε όλες τις συνθέσεις. Ο τρόπος παιξίματος τους είναι δελεαστικός μιας και ενώ δεσμεύουν μια εξωτερική μελωδική κρούστα, ο κυρίως καρπός έχει σκληρό τσαγανό. Ελευθερώνουν τις ικανότητες τους και παίζουν μοχθηρά και τεχνικά συγχρόνως, σαν ένα καλά ακονισμένο άροτρο που οργώνει το χώμα. Ακούστε τις ηχητικές μεταβολές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ''Dissolving''. Πόσο όμορφα εισβάλλουν οι κιθαριστικές μελωδίες τους ενώ αναδύονται υπερταχύτητες, ψυχωμένες κραυγές και παρατασσόμενα riffs που ανατρέπουν την απλότητα και την επανάληψη. Ολική επίθεση στο ''With the Sun''. Παφλασμός και κοχλάζουσα δύναμη που θα ενεργοποιηθεί σύντομα βομβαρδίζοντας τον ακροατή με τα ηχητικά του ξόρκια. Θριαμβευτικό σολάρισμα, ραδιούργο, θα σε ξεγελάσει κατεβάζοντας σου τις άμυνες πριν σε πατήσει. Οι Eucharist κατέχουν τη σοφία να παίξουν ορχηστρικά μιας και η ουσία τους βρίσκεται στη μουσική και όχι στα φωνητικά. Ηχητικό γκρέμισμα και ξαναχτίσιμο για περίπου επτά λεπτά. Το μεγαλύτερο σε διάρκεια τραγούδι το προτιμούν ορχηστρικό. Αυτό κάτι λέει για την εμπιστοσύνη στις παικτικές τους δυνάμεις. Μυσταγωγική ακολασία, εξίσωση των ρυθμών με επιδέξιες συγχορδίες, άφθονες αριθμητικά, δεματιάζονται και μοιράζονται αναλόγως στιγμής.
Μαζική παραγωγή ρυθμικών όπλων στο ''Demons''. Το μπάσο καλλιεργεί ένα πυκνό ηχητικό κήπο και πέμπει σήματα επικινδυνότητας. Ιδιαίτερη περιποίηση στα αυτιά από ξεσπαθωμένες κραυγές με καλογραμμένους στίχους για να αξίζουν ακόμα περισσότερο. Το πιο tech/prog ''Fallen'' αναλαμβάνει δράση και ανοίγει τις Πύλες των ενστίκτων. Ψυχωτικό σκοτάδι εισέρχεται για να συνδράμει στις αλλεπάλληλες ηχητικές αλλαγές και μονοπάτια που ξανοίγονται μπροστά μας. Η Μελωδία παραμένει η Μούσα τους και ακόμα και την ώρα των κιθαριστικών μονόλογων, η επίδραση της είναι εμφανέστατη. Ίσως αυτό να έχει (είχε) στενοχωρήσει και κάποιους οπαδούς σε σχέση με το πιο άμεσο και επιθετικό ντεμπούτο αλλά εδώ είναι ξεκάθαρο ότι οι συνθέσεις είναι πιο προσεγμένες και ώριμες πόσο μάλλον στο εκτελεστικό κομμάτι. Δεύτερο ορχηστρικό, πιο ατμοσφαιρικό, μπασόκεντρο με ένα συνοδευτικό πνευστό (όμποε) να δίνει ένα ονειρικό ήχο, αποστειρωμένο από εξαναγκασμένες αγριότητες. Για αυτούς που τις αποζητούν, ξεπληρώνονται με το ''Bloodred Stars'', ίσως το πιο σφοδρό του δίσκου και αυτό που θα ρίξει την αυλαία του ''Mirrorworlds''. Σίγουρα ένα από τα καλύτερα του λεγόμενα μελωδικά death metal δημιουργήματα προερχόμενα εκ της Σουηδίας.