1997

Nagelfar-Hünengrab im Herbst

Θυμάμαι ξεκάθαρα ότι στο δεύτερο μισό των 90ς ελέγχαμε εξονυχιστικά black metal μπάντες που δεν ήταν Σκανδιναβικές εννοώντας ότι υπήρχε έντονη αμφιβολία για την ποιότητα τους και αυτό οφείλοντας αρκετά και στον τότε Τύπο. Ειδικά πολλές μπάντες από Γερμανία αντιμετωπίστηκαν με περίγελο, πολλές φορές δικαίως. Το θέμα είναι ότι μαζί με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά και κάποιες black metal κυκλοφορίες της εποχής από τη συγκεκριμένη χώρα δεν πήραν τα εύσημα και τη δόξα που τους άξιζε, τουλάχιστον όχι τότε.

Necrophobic-Darkside

Κάθε χρονιά που οι Σουηδοί Necrophobic κυκλοφορούν νέο δίσκο, πάντοτε συμπεριλαμβάνονται στα αγαπημένα μου, είτε σε οπαδικές λιστες είτε τα τελευταία χρόνια σε συντακτικές. Αγάπη που ξεκίνησε με το ντεμπούτο ‘’ The Nocturnal Silence’’ του 1993, από τις πρώτες ακραίες μπάντες που ερωτεύτηκα και φτάνει μέχρι το ‘’ Dawn of the Damned’’ του 2020 που για μια ακόμα φορά με κατέπληξε (https://www.metalzone.gr/reviews/necrophobic-dawn-damned).

Exhumation-Seas of Eternal Silence

Σαν γνήσιος Βορειοελλαδίτης που είμαι, όλες τις εφηβικές μου συναυλίες της έζησα στη Θεσσαλονίκη. Μαζί με τα μεγάλα ξένα ονόματα που άρχισαν να μας επισκέπτονται στα 90ς, πρωτοείδα και ελληνικές που ξεκινούσαν το δικό τους μουσικό ταξίδι.Τέλη 1997 και μας επισκέπτονται οι Rotting Christ για την προώθηση του ‘’A Dead Poem’’. Μαζί τους, οι Σαλονικείς Exhumation που προσφάτως έχουν κυκλοφορήσει το ντεμπούτο ‘’ Seas of Eternal Silence’’. Μελωδικό death metal, καθαρόαιμες Ευρωπαικές επιρροές και Σουηδικός ήχος μιας και υπεύθυνος για την παραγωγή ήταν ο Dan Swano.

Barathrum-Infernal

Πόσο μαγικό και ελκυστικό σας ακούγεται μια μπάντα να ξέρει από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε, πότε θα έρθει το τέλος του; Θα μπορούσε να είναι τυχαίο γεγονός (ή μια ιστορία που  δημιούργησαν οπαδοί που συμπορεύτηκαν με τη μπάντα από την γέννηση της) αλλά κάτι τέτοιο ΙΣΩΣ συνέβη στους Φιλανδούς Barathrum. Ξεκίνησαν το 1991 (πιο πριν σαν Darkfeast) και άρχισαν να ηχογραφούν αρκετά demos προσπαθώντας να δημιουργήσουν τον δικό τους ήχο. Οι Φιλανδοί, όπως και οι χώρες της Μεσογείου είχαν πολύ διαφορετικό ήχο από τον κλασσικό της υπόλοιπης Σκανδιναβίας.

Scald-Will of the Gods Is Great Power

Μια από τις επικότερες μπάντες όλων των εποχών και ειδών, είναι οι Ρώσσοι Scald. Ανάμεσα στα ελάχιστα 100άρια μεταξύ χιλιάδων δίσκων που έχουν περάσει από τα χέρια και τα αυτιά μου.  Από το 1993 και μέχρι τις 6 Σεπτέμβρη που ο τραγουδιστής του απεβίωσε από ατύχημα κατάφεραν και έβγαλαν ένα και μοναδικό θαύμα-δίσκο, το ‘’Will of Gods Is a Great Power’’. Πολλοί τους έμαθαν μεταγενέστερα μα όποιος ήρθε σε επαφή με την μουσική τους δεν έμεινες ανέγγιχτος, ποτέ πια ο ίδιος. Τελικά η απόφαση πάρθηκε, οι Scald επανασυνδέθηκαν με την αυθυεντική σύνθεση, με διαφορετικό τραγουδιστη φυσικά.

Martyr-Hopeless Hopes

Το 2005 οι Καναδοί θεούληδες Voivod έχασαν το κιθαρίστα τους, Piggy (Denis D'Amour) από καρκίνο. Ένα χρόνο αργότερο κυκλοφόρησαν το ‘’Katorz’’ , τον δέκατοτεταρτο δίσκο τους (quatorz για του γαλλομαθείς) που είναι ο πρώτος δίσκος που περιέχει κιθαριστικά μέρη του Piggy ενώ έχει ήδη απεβιώσει. Κάτι είναι και αυτό. Όμως, στο συναυλιακό τομέα έπρεπε να υπάρξει κάποιος αντικαταστάτης και τα μέρη του δεν τα λες και εύκολα. Τι πιο λογικό και ταιριαστό να θέλεις ένα ΠΑΙΧΤΑΡΑ, Καναδό και οπαδό των Voivod να τον αντικαταστήσει.

Ebony Tears-Tortura Insomniae

Δισκάκια που χτυπήσαμε τις ημέρες της πρώτης κυκλοφορίας τους και μας βγήκαν διαμαντάκια μας μας φέρνουν χαμόγελο στα χείλη. Ειδικότερα όταν μιλάμε για άγνωστες μπάντες και ντεμπούτα που αργότερα κέρδισαν υστεροφημία χάρη στη ποιότητα τους. Νιώθουμε σαν να βοηθήσαμε και μεις να γίνουν γνωστότεροι ή ότι ανακαλύψαμε μια χαμένη/άγνωστη πηγή μουσικής έμπνευσης. Παραδείγματα πολλά, ο καθένας τα δικά του. Έτσι συνεχίζεται και η μαγεία της μουσικής, από την αγάπη των ακροατών προς αυτή.

Nokturnal Mortum-Goat Horns

Το 1991 η Ουκρανία ανεξαρτοποιήθηκε από την Ε.Σ.Σ.Δ. Στο χώρο της ακραίας μουσικής είχε απειροελάχιστες περιπτώσεις συγκροτημάτων μέχρι τότε. Από το 1991 και μετά εμφανίζονται πολλά demos, απο heavy metal μέχρι και Thrash με λίγες περιπτώσεις να συνεχίζουν σαν μπάντες και να κυκλοφορούν ολοκληρωμένα άλμπουμς. Αν δεν πέφτω οικτρά έξω, η πιο παλιά μπάντα της Ουκρανίας που έγινε αργότερα πολύ γνωστή και μάλιστα συνεχίζει μέχρι σήμερα, είναι οι Nokturnal Mortum. Ξεκίνησαν το 1991 σαν Suppuration παίζοντας όμως Death Metal ακολουθώντας τις μεταλλικές εξελίξεις της εποχής τους.

Corum-Riffhead

Αναμφισβήτητα, τα χειρότερα εξώφυλλα στο χώρο του metal κυκλοφόρησαν κάπου στα μέσα μέχρι το τέλος των 90ς. Θυμάμαι να συζητώ με παρέα για δισκάρες εκείνες της εποχής και σχεδόν (εξαιρούνται οι γνωστές με budget) όλες είχαν άθλια εξώφυλλα. Κατόπιν σκέψης και συζήτησης, η απάντηση δόθηκε μόνη της. Υπολογιστές. Όλες οι φτωχές μπάντες διάλεγαν ένα εξώφυλλο φτιαγμένο με τα χέρια της τεχνολογίας που τότε όμως δεν είχε φτάσει στο σημείο που είναι σήμερα. Ειδικά σε εκδόσεις βινυλίου, διέκρινες ακόμα και τα pixels.

October Tide-Rain Without End

Φθινοπωρινικός καιρός θέλει και αντίστοιχη διάθεση. Κατοτονική εσωτερική συννεφιά αντιστρέπτεται μόνο από το ίδιο φάρμακο-δηλητήριο. Fight Fire With Fire. Κάπως έτσι πρέπει να το σκέφτηκαν οι Fredrik Norrman και Jonas Renkse και βάλανε το 1994 τους October Tide μπροστά. Μπορεί στην Ελλαδίτσα να έχει καλό καιρό ακόμα και τον Οκτώβρη αλλά στην Σουδηδία....σκοτάδι και κρύο. Ο πρώτος έπαιζε κιθάρες στους deathάδες Uncanny, o δεύτερος τραγουδούσε στους Katatonia και σύντομα θα προστίθοταν και ο άλλος.

Copyright 2022. All Right Reserved.