
Monuments
Αν κάποιος ρωτούσε πόσο χρονών είναι ο Glen Tipton, αρκετοί θα απαντούσαν 72 και θα περηφανευόντουσαν ότι ακόμα ασχολείται με το metal. Για τον Tommy Iommi; Πάλι 72. Αν ρωτούσα όμως για την Jutta Weinhold, πιθανότατα να μην ήξεραν ποια είναι αυτή. Και όμως η απάντηση είναι και για την συγκεκριμένη ο αριθμός 72. Τέτοια είναι η ηλικία της Γερμανίδας τραγουδίστριας που ακόμα υπηρετεί το heavy metal. Και δεν νομίζω οτι υπάρχουν πολλοί στα 70 τους που ασχολούνται με τη metal μουσική.
Ανέκαθεν, εμάς τους μεταλλάδε μας άρεσαν οι concept ιστορίες για στιχουργικό περιεχόμενο. Λίγο ο βαθός δυσκολίας για να ταιριάζει με την μουσική υφή, λίγο το βάθος μιας επιτυχημένης ιστορίας, μια το πρωτόγνωρο συναίσθημα του τι θα γίνει στη συνέχεια μιλώντας πάντοτε για την πρώτη ακρόαση-ανάγνωση. Όλα αυτά και άλλα πολλά μας έκανε να ψάχνουμε τέτοιες δουλειές. Μεγάλες και μικρότερες μπάντες δοκίμασαν την τύχη τους, άλλες με μια συγκεντρωμένη-ολοκληρωμένη ιστορία, άλλες με πιο αφηρημένη, άλλες που απλά φιγουράρουν μια κεντρική ιδέα.
Aν υπήρχε δικαιοσύνη στον κόσμο αυτόν, όσα περιοδικά υπάρχουν ακόμα στα περίπτερα, όσες εκπομπές ασχολούνται με αυτήν την μουσική, και όσα websites έχουν μεγάλη δύναμη, τέτοια συγκροτήματα θα έπρεπε να παρουσιάζουν και να βοηθούν τον κόσμο να μάθει. Κάποια γκρουπ τα συμπαθείς, πριν καν τα ακούσεις. Από τις φωτογραφίες τους, από τη στάση τους, από το ύφος τους, βγάζουν αυτή την ειλικρίνεια και το μη επιτευδευμένο στυλ το οποίο έπρεπε να είναι το ίδιο το heavy metal - και η μουσική τους είναι σίγουρο πως και αυτή θα είναι γνήσια και αληθινή.
Oι Οverstep δημιουργήθηκαν στο Lorient της Γαλλίας το 1996. Το 1998 κυκλοφόρησαν το ανεπάληπτο “Οverstep” single, που τους βοηθά να υπογράψουν με την Brennus Music, και έτσι τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς κυκλοφορεί το ντεμπούτο τους “La Pierre...”.
Mετά το αριστουργηματικό “La pierre...” πολύς κόσμος περίμενε την επόμενη δουλειά των Γάλλων Οverstep, και πράγματι η δεύτερη πλήρης δουλειά τους κυκλοφόρησε λίγο καιρό αργότερα, το 2001, με τίτλο “Karrig an Ankou”.
Oι Fiarro από το San Antonio του Texas, ήταν δημιούργημα του κιθαρίστα John Fiarro που είχε φύγει από τους (ανά στιγμές) πολύ καλούς Talisphere. Το “Fiarro” του 1998 ήταν το ομώνυμο ντεμπούτο τους και το μοναδικό τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε επίσημα, μιας και ο δεύτερος δίσκος της μπάντας "Vision of Dreams" τυπικά έμεινε ακυκλοφόρητος – αλλά πλέον στις μέρες μας δεν είναι αδύνατο να βρεθεί.
Oι Rebellion ήταν το μουσικό όραμα του keyboard-ίστα Christopher St. Pierre από την πολιτεία της Μασαχουσέτης, και δημιουργήθηκαν το 1989. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν το ΕΡ “Does Anybody Care?” σε κασέτα, ενώ το 1991 κυκλοφορεί, επίσης σε κασέτα, το πρώτο τους LP “And the Battle Begins...” Η επόμενη κυκλοφορία της μπάντας ήταν το demo “Unreleased Recording Sessions (1991 - 1993)”, και το 1994 διαλύονται για πρώτη φορά.
Για να βελτιωθεί μια σκηνή ή ακόμα και να δημιουργηθεί, χρειάζονται αρκετοί παράγοντες. Μουσική παιδεία, μουσικά όργανα, ελευθερία λόγου, στούντιος, συναυλιακοί χώροι, ραδιόφωνο, Τύπος, δισκογραφικές εταιρίες και φυσικά οπαδούς με ενδιαφέρον για την τοπική σκηνή. Θέλει νιάτα που να βράζει το αίμα τους και να έχουν πάθος για την μουσική, θέλει παλιούς που να δείχνουν το καλό παράδειγμα. Ας μη ξεφύγουμε. Το Βέλγιο είναι μια χώρα που τουλάχιστον πληθυσμιακά θυμίζει την Ελλάδα.
Παίρνεις ένα cd που γράφει Katatonia, πατάς το play, κοιτάς το βιβλιαράκι. Πρώτα τον τίτλο. ‘’Tonight’s Decision’’. Τα δύσκολα αρχίζουν αμέσως. Με τον τίτλο. Είναι σαν να σου λέει ‘’απόψε πρέπει να πάρεις αποφάσεις’’. Εμείς, οι Katatonia ενηλικιωθήκαμε. Από τα πρώτα doom/death ‘’Dance Of December Souls’’ και τις μετέπειτα ‘’εφηβικές’’ ανησυχίες ‘’Discouraged Ones’’ ήρθε η ωριμότητα και η όλη μελαγχολία μαζί της.
Dokken, σχήμα από τα τέλη των 70ς. Που στα ποζεράδικα 80ς διεκδίκησε με αξιωσεις, με αξιόλογους δίσκους δηλαδή και με δυνατά lives μια θέση στον ήλιο του hard rock που τότε βασίλευε στο Los Angeles της California. Τόπος που πάντα ήθελε να πρωτοπορεί και να λάμπει. Έτσι και οι Dokken ήθελαν να λάμπουν. Και σε μεγάλο βαθμό πιστεύω το κατάφεραν.









