Reviews
Οι Γερμανοί Nocturnal ανήκους στις τάξεις του Black/Thrash Metal ιδιώματος και εδώ και μια εικοσαετία έχουν χτίσει ένα καλό όνομα χάρη στις συναυλίες αλλά και στα δισκογραφικά τους πονήματα. Ανάμεσα στους ολοκληρωμένους τους δίσκους και eps έχουν κυκλοφορήσει και άπειρα splits σφραγίζοντας καλές σχέσεις με πολλές μπάντες της σκηνής. Το ντεμπούτο τους ‘’Arrival Of The Carnivore’’ ήταν τόσο καλό και πορωτικό που έπειθε όποιον το άκουγε. Μάλιστα το λογότυπο των Nocturnal μπήκε έμμεσα στο εξώφυλλο του ‘’ Dark Thrones and Black Flags’’ και τους χάρισε πολλαπλή φήμη.
Λένε ότι ο Αύγουστος είναι ο μήνας των διακοπών και της ξεκούρασης, αλλά εγώ έχω άλλα πλάνα για τον μήνα αυτό. Θα είμαι εδώ και θα σας παρουσιάζω δίσκους που άκουσα για να σας βάλω σε μια διαδικασία να τους ψάξετε κι εσείς και φυσικά να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Σήμερα θα σας πάω στην Νότια Αμερική και την χώρα της Χιλής. Θα ασχοληθώ στο παρόν κείμενο με την τρίτη κυκλοφορία των BOLIDO που φέρει τον επαναστατικό τίτλο «Against The World».
Οι Lorna Shore είναι μια deathcore μπάντα από το New Jersey που δημιουργήθηκε το 2010. Η ταμπέλα deathcore μάλλον τους αδικεί μιας και στο καινούριο τους ep βρήκα πολλά περισσότερα στοιχεία και επιρροές, όλες από τον ακραίο ήχο βέβαια. Ίσως να ίσχυε στις πρώτες του μέρες, μιας και στην δεκαετία που προσπεράσαμε κυκλοφόρησαν τρεις ολοκληρωμένους δίσκους με τελευταίο το ‘’Immortal’’ (2020) από τη Century Media. Επίσης συνηθίζουνε να κυκλοφορούν eps ανάμεσα σε δίσκους άρα δεν προκαλεί σοκ η κυκλοφορία ενός ακόμα.
Παρακολουθώ στενά τις κυκλοφορίες της Arkeyn Steel είτε μιλάμε για επανακυκλοφορίες είτε συλλογή demos (ή συνδυσασμός) άγνωστων (US) power metal συγκροτημάτων. Αυτή τη φορά η εταιρία μας συστήνει τους άγνωστους Nasty που έδρασαν αρχές 90ς και κυκλοφόρησαν το μοναδικό, αυτοχρηματοδοτούμενο cd τους (1000 κόπιες και 500 κασέτες) ‘’ Society's Knockin' ‘’. Η ιστορία έχει ως εξής: Τέσσερις γείτονες και φίλοι από την πόλη του Michigan δημιουργούν τους Nasty με σκοπό να παίξουν heavy metal. Αρχίζουν και δημιουργούν δικό τους υλικό όπως αλλά και να αλλάζουν μέλη στο συγκρότημα.
Ιδιάζουσα περίπτωση ο(ι) GOST. Δεν έχουν καμιά σχέση με τη metal μουσική αλλά έχουν υπογράψει με τη Century Media και γι αυτό το λόγο έφτασε στα χέρια και στα αυτιά μου. Ηλεκτρονική/χορευτική μουσική από έναν Αμερικανό μουσικό παραγωγό, τον James Lollar. Τον συγκεκριμένο κύριο τον συναντάμε και σαν τραγουδιστή/κιθαρίστα στους sludge metallers Vaste Burai άρα ο τύπος γνωρίζει και έχει επαφή με το σκληρό ήχο. Κάποια στιγμή είχε κάνει και guest φωνητικά σε μια death metal μπάντα. Επίσης έχει δώσει συναυλίες στη ίδια σκηνή και με metal συγκροτήματα.
Δεν ξέρω αν έχετε ασχοληθεί με θεωρίες συνωμοσίας και συγκεκριμένα με την συγκάλυψη από τις κυβερνήσεις μας της ύπαρξης εξωγήινων μορφών ζωής που δρουν στον πλανήτη μας, αλλά αυτό το θέμα φαίνεται να γοητεύει πολύ τους heavy/power metallers AIRBORN. Συγκεκριμένα αντλούν έμπνευση από την θεωρία ότι υπάρχει μια σαυροειδής φυλή εξωγήινων, η οποία επιβουλεύεται την ανθρώπινη ύπαρξη, γιατί φυσικά ως κάθε κακός που σέβεται τον εαυτό του θέλει να κυριαρχήσει στον πλανήτη μας.
Περιπτωσάρα οι Γερμανοί Die Apokalyptischen Reiter. Μια ζωή πειραματικοί, μια ζωή περίεργοι μουσικά, εμφανισιακά, στιχουργικά. Πάντοτε όμως παραδίδουν υλικό που ο κόσμος αρέσκεται να ακούει και αυτό συμβαίνει σε όλους τους δίσκους τους.
Οι Mayhem υπήρξαν σαν μια από τις επιδρατικότερες black metal μπάντες του πλανήτη. Δεν υπάρχει μαυρομέταλλος που να μην έχει ακούσει το ‘’ De Mysteriis Dom Sathanas’’. Κάθε δίσκος τους διαφορετικός, πάντοτε με τη σφραγίδα των Mayhem. Και με τεράστια δισκογραφική επίστροφή με το εξαιρετικό ‘’ Daemon’’ του 2019. Με την ίδια σύνθεση από το ‘’ Esoteric Warfare’’, όλο και πιο βελτιωμένοι, και συνθετικά και εκτελεστικά.
Μπορεί η παρούσα κυκλοφορία να είναι μόλις η δεύτερη μεγάλης διαρκείας του συγκροτήματος και να έρχεται 5 χρόνια μετά το πολύ καλό ντεμπούτο τους με τίτλο «Ready to Kill», αλλά στο μεσοδιάστημα η μπάντα παρέμεινε ενεργή και κυκλοφόρησε αρκετά single, demo και EP. Ναι στην εποχή μας που όλα γίνονται γρήγορα και τίποτα δεν διαρκεί γιατί έχει επικρατήσει η αντίληψη του fast food, εκτιμώ συγκροτήματα που δεν βιάζονται να κυκλοφορήσουν δίσκους πολλούς και δεν ποντάρουν στον εύκολο εντυπωσιασμό.
Θεωρώ παράδοξο το ότι ενώ οι Savatage έχουν αναρίθμητους οπαδούς που πολλοί εξ’ αυτών είναι και μουσικοί, λίγες είναι οι μπάντες-κλώνοι τους, σε σχέση πάντοτε με άλλες μπάντες-μεγαθηρία της metal. Εν τω μεταξύ, δεν γνωρίζω άνθρωπο που ακουει heavy/power metal που έχει ακούσει Savatage και δεν του αρέσουν, έστω μια από τις δυο περιόδους τους. Ο Γερμανός Jens Faber (Dawn Of Destiny) γεννήθηκε το 1979 σαν και μένα και όπως πολλοί έφηβοι της γενιάς μου ζήσαμε τους Savatage του ‘’Gutter Ballet’’ και μετά, δηλαδή της πιο συμφωνικής εποχής τους, γεμάτη από πλήκτρα.