Reviews
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Τι να γράψεις για τους ARMORED SAINT και την ιστορία τους, όταν όλα έχουν ειπωθεί και γραφτεί γι’ αυτούς. Ένα συγκρότημα που αν δεν έχετε ακούσει ή αν συναντάται το όνομά του για πρώτη φορά εδώ σημαίνει ότι μάλλον είστε τουρίστας στην metal μουσική. Πάντως οι περισσότεροι «ειδικοί» και ιστορικοί του ήχου μας συμφωνούν ότι πιθανόν οι άγιοι να είναι από αυτά τα συγκροτήματα που άξιζαν περισσότερη προσοχή στα 80’ς από ότι έλαβαν, βάσει της ποιότητας των κυκλοφοριών τους.
Στην καλλιτεχνική δημιουργία πολλοί ψάχνουν να ακούσουν, να δουν να βιώσουν και άλλοι ψάχνονται να δημιουργήσουν και να δώσουν στους πρώτους, αλλά πρωτίστως στους εαυτούς τους το κάτι το διαφορετικό. Έτσι και ο Spenser Sotelo γνωστός σε πολλούς δώδεκα από τους Periphery ψάχνει πάντα αυτό το κάτι το διαφορετικό. Μας το έχει αποδείξει με τους Periphery κάνοντας όμορφα πράμματα μαζί τους. Τώρα φιλοδοξεί να εφεύρει, να δημιουργήσει, ότι θέλετε, πάλι κάτι αυτό το κάτι το διαφορετικό με μια άλλη του μπάντα τους King Mothership.
Οι Amaranthe μεγάλωσαν. Το δείχνει αυτό η μεταγραφή τους στην Nuclear Blast η οποία δεν αστειεύεται και προτιμά στο ρόστερ της σχήματα που είναι ή στοχεύουν ψηλά. Με το ‘’Manifest’’ έκτο δίσκο τους οι Amaranthe φιλοδοξούν να κάνουν αυτό το βήμα. Έτσι η μπάντα από την Σουηδία θέλει να μας δείξει τι αξίζει και έβαλε μάλλον τα δυνατά της για αυτό.
Οι Heathen υπήρξαν από τις αγαπημένες μου μπάντες στο τεχνικό speed metal. Οι δυο δίσκοι τους στο βαθύ παρελθόν τους, τα Breaking the Silence (1987) και Victims of Deception (1991) είναι αξεπέραστα, όχι απλά από τους ίδιους αλλά και από το 90% συγκροτημάτων που έπαιξαν ανάλογα. Όσοι δεν βαριέστε, διαβάστε και αυτό https://www.metalzone.gr/monuments/heathen-breaking-silence.
Οι Kansas δεν χρειάζονται πρόλογο και πληροφορίες. Τους ξέρουν οι γονείς μας, εμείς και τα παιδιά μας. ΌΛΟΙ. Συγκρότημα που μας χαρίζει τις μουσικές του εδώ και σχεδόν πενήντα χρόνια. Τι να λέμε τώρα. Άπειρους χρυσούς δίσκους μα και (πολυ)πλατινιένους. Άσχετο με το τι μουσική ακούς, αν έχεις ακούσει τραγούδια σαν τα χιτάκια ‘’ Carry On Wayward Son’’ και ‘’ ‘Dust in the Wind’’, τα έχεις ερωτευτεί. Τελευταίος δίσκος των Αμερικανών hard/prog/folk rockers ήταν το “The Prelude Implicit” του 2016 ο οποίος ήταν και ο πρώτος τους με την Inside Out Music.
Μια από τις καλύτερες σύγχρονες και νεαρές μπάντες στο χώρο τους progressive rock είναι αναμφισβήτητα οι Haken. Χαιρόμαστε διπλά που κατάγονται από την Αγγλία, την καθαυτή μήτρα στο συγκεκριμένο ήχο από τα 70ς. Η μπάντα υπάρχει από το 2007 ενώ από το 2008 που σταθεροποιήθηκε η σύνθεση της, μόνο μια αλλαγή στη θέση του μπασίστα υπήρξε. Τους ανακάλυψε/υπέγραψε η Sensory Records (τρομερή εταιρία με δεκάδες θαυμαστές μπάντες τους είδους στο ροστερ της) ενώ από τον τρίτο δίσκο τους ‘’The Mountain’’ ανήκουν πλέον στην InsideOut Music.
Οι Necrophobic δεν έχουν βγάλει ΠΟΤΕ μέτριο δίσκο. Διορθώνω. Όύτε καν απλά καλό. Πάντοτε δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό και το απότελεσμα είναι το σύνηθες, (σχεδόν) τέλειο. Και όλα αυτά σε διάστημα τριάντα ετών. Χωρίς να είναι υπεραραγωγικοί, βγάζουν δίσκους με σταθερά βήματα και το μελωδικό death/black τους ακούγεται όλο και καλύτερο. Όσοι λάτρεψαν Dissection και Unanimated, οι Necrophobic είναι η καλύτερη μπάντα αυτού του ήχου αυτή τη στιγμή. Και επιστρέφουν με το νέο δημιούργημα τους, ‘’Dawn of the Damned’’ το οποίο μου κρέμασε το σαγόνι, χωρίς υπερβολές.
Οι Σουηδοί Avatar με το ‘’Hunter Gatherer’’ φτάνουν αισίως στον όγδοο δίσκο τους. ‘’Hunter Gatherer’’ που κυκλοφορεί μέσω της eOne.
Οι κύριοι Neal Morse (φωνή, πλήκτρα, κιθάρες), Mike Portnoy (ντραμς) και Randy George (μπάσο) πρωτοσυνεργάστηκαν το 2003 στο Neal Morse’s Testimony Live project και έκτοτε κυκλοφόρησαν πολλά προσωπικά άλμπουμς του εν λόγω κυρίου. Παράλληλα έχουν ήδη κυκλοφορήσει δυο δίσκους διασκευών και φέτος επιστρέφουν με το τρίτο μέρος ‘’ Cov3r To Cov3r’’ έχοντας δώσει μια διαφορετική πνοή σε μπάντες όπως King Crimson, Jethro Tull, Gerry Rafferty, David Bowie κ.α. Μάλιστα στη διασκευή των Yes, ‘’ No Opportunity Necessary, No Experience Needed’’, τραγουδά ο Jon Davison, ο frontman των Yes δηλαδή.
Σήμερα η εξερεύνηση μας για κλασσικό heavy metal μας έφερε στην Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα στην χώρα της Ιορδανίας. Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με τους DRAGONRIDER που σαν συγκρότημα υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια. Πιο συγκεκριμένα η μπάντα ξεκίνησε την σταδιοδρομία τους το 2007. Από τότε έχει κυκλοφορήσει 1 demo, 1 EP και 3 single. Το 2020, λοιπόν, είναι πολύ σημαντικό γι’ αυτούς αφού τους βρίσκει να κυκλοφορούν το ντεμπούτο τους με τίτλο «Scepter of Domination».