Prog Rock

Transatlantic- The Absolute Universe: The Ultimate Edition

Θυμάστε την εποχή που ακούγαμε για τα πρώτα supergroups; Είχαμε μεγάλες απαιτήσεις μιας και περιμέναμε σοκαριστικά πράγματα από μπάντες που κάθε μέλος της έπαιζε σε μια άλλη γκρουπάρα. Τελικά ο χρόνος ήταν ο καλύτερος κριτής και τα περισσότερα από αυτά απέτυχαν και διαλύθηκαν. Υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντοτε εξαιρέσεις όπως αυτή των TransAtlantic. Μέλη της μπάντας  ο γνωστός στους μεταλλάδες  Mike Portnoy   μαζί με τους Pete Trewavas (Marillion),  Roine Stolt (The Flower Kings) και Neal Morse (ex-Spock’s Beard).

Mantis -Mantis

Θεοσκότεινα λαγούμια σκάφτηκαν για να μπουν ηλιαχτίδες φωτός για τους Καναδούς Mantis. Η μπάντα παρέμεινε άγνωστη για δεκαετίες μέχρι  η Prog/AOR Records να τους δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Το ομώνυμο ντεμπούτο των Mantis πρωτοκυκλοφόρησε το 1973 από την Sweet Plum label και με παραγωγή στα RCA Studios στο Τορόντο από τον Bill Hill . Μουσικά κυμαίνεται σε (hard) rock ηχοτόπια ενώ η έντονη χρήση των πλήκτρων τους προσδίδει και ένα prog χαρακτήρα. Όλα αυτά με γυναικεία επί το πλείστον φωνητικά.

The Flower Kings ‎– Islands

30 Οκτωβρίου κυκλοφόρησε ο νέος, διπλός δίσκος των The Flower Kings, αρκετά νωρίτερα από τι το περιμέναμε μιας και εξαιτίας του γνωστού λόγου ακυρώθηκαν οι περιοδείες/συναυλίες τους.  Από το 1993 που δημιουργήθηκε η μπάντα από τον Roine Stolt που περιόδευε με το σολο album του "The Flower King" μέχρι και τον νέο του δίσκου ‘’Islands’’, οι Σουηδοι δεν έβαλαν ποτέ κώλο κάτω και έχουν κυκλοφορήσει καμιά εικοσαριά δίσκους, πολλοί από αυτούς διπλοί.

Neal Morse ‎– Sola Gratia

Τον Neal Morse τον γνωρίσαμε σαν τραγουδιστή και πληκτρά των Spock’s Beard στα 90ς. Υπήρξε και πληκράς του supergroup (έχει πλέον χάσει το νόημα της αυτή η λέξη) Transatlantic. Αν έχετε ακούσει οτιδήποτε από αυτές τις δυο μπάντες, γνωρίζετε από πρώτο...αυτί ότι μιλάμε για ποιοτικό prog rock/metal. Κάτι άλλαξε στην ζωή του Neal στα τέλη των 90ς και αφιερώθηκε έντονα στον Χριστιανισμό εγκαταλείποντας τις προαναφερθέντες μπάντες και ξεκινώντας την δική του. Ότι έχει κυκλοφορήσει σαν Neal Morse έχει έμμεσο ή άμεσο Χριστιανικό μύνημα.

Rikard Sjöblom's Gungfly ‎– Alone Together

Θυμάμαι να ακούω το ‘’Goodbye To The Age Of Steam’’ των  Big Big Train (1994) και να ενθουσιάζομαι. Ωραίο, Αγγλικό prog rock  στο ύφος των Jadis. Αργότερα άκουσα και την υπόλοιπη δισκογραφία τους για να αποκτήσω μια συνολική εικόνα και είδα ότι δεν ήταν ούτε ο καλύτερος αλλά και ούτε δίσκος-φούσκα.

Pure Reason Revolution-The Dark Third

Για τους Pure Reason Revolution (ελαφρύ prog rock) τα γράψαμε μόλις πρόσφατα (https://www.metalzone.gr/reviews/%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%BF-%CE%B1%CF%84%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF-prog-rock) μιας και κυκλοφόρησαν μετά από πολλά χρόνια νέο δίσκο.

Haken-Virus

Μια από τις καλύτερες σύγχρονες και νεαρές  μπάντες στο χώρο τους progressive rock είναι αναμφισβήτητα οι Haken. Χαιρόμαστε διπλά που κατάγονται από την Αγγλία, την καθαυτή μήτρα στο συγκεκριμένο ήχο από τα 70ς. Η μπάντα υπάρχει από το 2007 ενώ από το 2008 που σταθεροποιήθηκε η σύνθεση της, μόνο μια αλλαγή στη θέση του μπασίστα υπήρξε. Τους ανακάλυψε/υπέγραψε η Sensory Records (τρομερή εταιρία με δεκάδες θαυμαστές μπάντες τους είδους στο ροστερ της) ενώ από τον τρίτο δίσκο τους ‘’The Mountain’’ ανήκουν πλέον στην InsideOut Music.

Morse* / Portnoy* / George* ‎– Cover To Cover Anthology (Vol. 1 - 3)

Οι κύριοι Neal Morse (φωνή, πλήκτρα, κιθάρες), Mike Portnoy (ντραμς) και Randy George (μπάσο) πρωτοσυνεργάστηκαν το 2003 στο Neal Morse’s Testimony Live project και έκτοτε κυκλοφόρησαν πολλά προσωπικά άλμπουμς του εν λόγω κυρίου. Παράλληλα έχουν ήδη κυκλοφορήσει δυο δίσκους διασκευών και φέτος επιστρέφουν με το τρίτο μέρος ‘’ Cov3r To Cov3r’’ έχοντας δώσει μια διαφορετική πνοή σε μπάντες όπως King Crimson, Jethro Tull, Gerry Rafferty, David Bowie κ.α. Μάλιστα στη διασκευή των Yes, ‘’ No Opportunity Necessary, No Experience Needed’’, τραγουδά ο Jon Davison, ο frontman των Yes δηλαδή.

Lonely Robot ‎– Feelings Are Good

Ωραίο και περιέργο όνομα το Lonely Robot. Δεν τους ήξερα. Και όμως πλέον έχουν τέσσερις δίσκους. Οι Lonely Robot είναι ακόμα ένα μουσικό όχημα του τραγουδιστή, κιθαρίστα, συνθέτη  και παραγωγού (έχει τα Outhouse Studios στην Αγγλία) John Mitchell. Άλλα συγκροτήματα που τον βρίσκουμε είναι οι  Arena, Frost, Kino και It Bites χωρίς να έχουμε συμπεριλάβει τα πάντα. Βαθιά χωμένος στο prog rock, όπως και ο ήχος των Lonely Robot. To ‘’ ‘Feelings Are Good’’ έχει ήδη κυκλοφορήσει από το καλοκαίρι μέσω της Inside Out  σε digipak cd αλλά και διπλό gatefold βινύλιο (με το cd).

Long Distance Calling-How Do We Want To Live?

Δεν γνωρίζω πόσοι εκεί έξω λατρεύουν τους πλήρως ορχηστρικούς δίσκους. Φαντάζομαι δεν είναι πολλοί. Από την άλλη είμαι σίγουρος ότι για τους περισσότερους το όνομα της Inside Out εταιρίας στο χώρο του progressive rock/metal είναι ταυτόσημο της ποιότητας και όχι άδικα. Εδώ και αρκετά χρόνια και για να είμαστε πιο συγεκριμένοι, από το 2016 έχουν στο ρόστερ τους μια τέτοια μπάντα, τους Γερμανούς Long Distance Calling. Το συγκρότημα είναι άνω των 15 ετών και έχει αρκετές κυκλοφορίες, πάντοτε με επικές σε διάρκεια ορχηστρικές συνθέσεις.

Copyright 2021. All Right Reserved.