2006

Pharaoh-The Longest Night

Στο δεύτερο μισό των 90ς όπως και στα 00ς, το να παίζεις heavy metal στην Αμερική ήταν τουλάχιστον ασυνήθιστο φαινόμενο. Πάντοτε σε σύγκριση με το παρελθόν της χώρας και με τον πληθυσμιακό αριθμό της. Κάποιες μπάντες από τα παλιά είχαν επιβιώσει και κρατούσαν τα ηνία, κάποιες άλλες βρέθηκαν σε πιο underground καταστάσεις και κάποιοι μερακλήδες έφτιαξαν καινούριες μπάντες αυτές τις εποχές.

Saracen-Vox in Excelso

Ένα από τα ομορφότερα ντεμπούτα του N.W.O.B.H.M. είναι αναμφίβολα  το ''Heroes, Saints & Fools'' των Saracen (https://www.metalzone.gr/monuments/saracen-heroes-saints-fools).  Από νωρίς έδειξαν την αγάπη τους προς το prog rock αλλά και τις πιο μελωδικές/εμπορικές φόρμες (Change Of Heart-1984) πάντοτε με μεγαλοφυείς ενορχηστρώσεις και ιδέες. Όταν το συγκρότημα επανασυνδέθηκε το 2000 από τους Steve Bettney (φωνή), Rob Bendelow (κιθάρες) και Richard Lowe (πλήκτρα), ο ήχος πλέον κυλούσε σε πιο prog rock φόρμες.

Repugnant-Epitome of Darkness

Όταν ακόμα υπήρχε έντονη παραφιλολογία για το ποιος κρύβεται πίσως από τους Ghost, δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι μπορεί να κρύβεται ο Tobias Forge. Δεν περίμενα με τίποτα κάποιον που προέρχεται από τα ακραία είδη της metal μουσικής. Και όμως, ο  Tobias Forge (aka Mary Goore) πέρασε την νεότητα του υπηρετώντας τον ακραίο ήχο, είτε μέσω των black metalάδων Superior, είτε των Death (thrash) metalάδων Repugnant. Με τους Ghost κυκλοφόρησε το ''Opus Eponymous'' τιμώντας τις επιρροές του και αφού έπιασε εμπορικά συνέχισε σε hard rock/AOR μονοπάτια που δεν με ενδιαφέρουν μουσικά.

Forest Silence-Philosophy of Winter

Το φαινόμενο των side projects είναι πολύ εντονότερο στις μέρες μας από ότι τις πρώτες δεκαετίες που ευδοκίμησε το heavy metal. Ειδικά στο χώρο του πιο ακραίου metal (death/black) είναι άπειρες οι περιπτώσεις. Λογικά το πιο σημαντικό σε αυτή την αλλαγή είναι η τεχνολογική πρόοδος. Πολλά projects αποτελούνται ακόμα και από ένα άτομο που ασχολείται σπίτι του με το προσωπικό του home studio. Επίσης οι αποστάσεις έχουν μικρύνει. Τα συγκροτήματα έχουν μεγαλώσει ηλικιακά και μέλη αυτών θέλουν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό.

Twisted into Form-Then Comes Affliction to Awaken the Dreamer

Όταν λέμε ότι μια μπάντα ανήκει στο Progressive metal μπορεί να εννοούμε αρκετά πράγματα. Μπορεί να είναι πρωτοπόρα, προοδευτική ακόμα και αν ανήκει στον ακραίο χώρο.  Μπορεί να μιλάμε για άκρως τεχνικές μπάντες που κάνουν τα όργανα να μοιάζουν με παιχνιδάκια μωρού. Υπάρχουν αυτές που βασίζονται στο λυρισμό και στο συναίσθημα, συνήθως μέσα στο γενικότερο Power Metal ύφος. Πολλοί και διάφοροι οι χαρακτηρισμοί και πλέον μπορεί να μην ισχύει και τίποτα από αυτό και όμως και πάλι να του δίνεται αυτή η ταμπέλα. Πάμε Νορβηγία να γνωρίσουμε τους Twisted Into Form.

Warning-Watching from a Distance

Βομβαρδιζόμαστε από doom metal κυκλοφορίες εβδομαδιαία. Κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε τις πρώτες δεκαετίες ύπαρξης του heavy metal. Υπήρχαν λίγες αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε, πολύ καλές μπάντες με επιρροές απο Black Sabbath, Pentagram, Candlemass, Saint Vitus, Trouble κ.α. Στα 90ς εμφανίστηκαν περισσότερες πάρα πολλές με την αρχή να κάνουν μπάντες που άνηκαν στις τάξεις της Rise Above και της Hellhound. Σαφέστατα υπήρχαν και άλλες πολλές όπως για παράδειγμα οι Solitude Aeturnus, οι Solstice και γενικότερα αυτό που ονομάστηκε epic doom metal.

Lifelover-Pulver

Οτιδηποτε είναι σοκαριστικό μας προσελκύει. Ένα ακραίο εξώφυλλο, περίεργοι ήχοι, πειραματισμοι, αμφίεση, δηλώσεις, οτιδήποτε. Κάτι που θα ξεχωρίσει ένα καλλιτέχνημα από τα άλλα. Δεν μιλάμε για τη μουσική καθ’ αυτή. Αυτή έχει τη δύναμη να σε κάνεινα την λατρέψεις ή να την μισήσεις από μόνη της. Μιλάμε για το δεύτερο επίπεδο, το βοηθητικό, αυτό που θα σε πείσει να ασχοληθείς με τη μουσική ενός συγκροτήματος. Μετά ξεκαθαρίζει το τοπίο από μόνο του. Οι Lifelover από τη Σουηδία είχαν ειρωνικό όνομα. Μόνο λάτρεις της ζωής δεν ήταν, τουλάχιστον αυτό έδειχναν μέσω του μουσικού τους πεσιμισμού.

Doom:VS-Aeternum Vale

Ο Johan Ericson είναι ο κιθαρίστας (παλιότερα drummer) της γνωστής goth/doom/death μπάντας Draconian  που παρακουλουθήσαμε ζωντανα στη χώρα μας προ πενταετίας στη προώθηση του ‘’Sovran’’ με τη νέα τότε τραγουδίστρια. Η ιστορία των Draconian ξεκινά πίσω στο 1993-94 αν και το ντεμπούτο τους κυκλοφόρησε μια δεκαετία μετά. Κάπου τότε αποφάσισε και ο Johan να δημιουργήσει το δικό του μουσικό project παίρνοντας το γοτθικό/μελαγχολικό/σκοτεινό ήχο των Draconian και πηγαίνοντας το στα άκρα, αυτό που ονομάζουμε funeral doom/death metal.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ US POWER METAL ΣΤΑ 00'Σ

Το Power Metal στα 00ς και ειδικότερα στην Αμερική, έζησε πέτρινα χρόνια. Το είδος (και γενικότερα το Metal) θεωρήθηκε αναχρονιστικό και γερασμένο. Βέβαια στο underground υπήρξαν αρκετές μπαντες που το τίμησαν και το υπερασπίστηκαν.  Ανάμεσα σε αυτές, οι Dark Arena από Ohio. Αν και ξεκίνησαν στα 90ς σαν Arena, δεν κατάφεραν παρά να κυκλοφορήσουν μια κασέτα και το power/progressive  metal τους χάθηκε στη λήθη. Τελικά το 2004 το άλλαξαν σε Dark  Arena με ακόμα σκληρότερο ήχο και κυκλοφόρησαν τρεις ολοκληρωμένους δίσκους.

ΤΡΙΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ INNERWISH

Τρίτος και τελευταίος δίσκος της σειράς επανακυκλοφοριών των Ελλήνων Innerwish που αποφάσισαν να προσφέρουν το πρώτο τους υλικό εκτός από cd και σε περιορισμένο αριθμό βινυλίου (300). Όλα αυτά μέσω της τωρινής εταιρίας τους, της Σουηδικής Ulterium Records που είναι δίπλα στη μπάντα κοντά μια δεκαετία. Ο τρίτος και πιθανότατα καλύτερος μέχρι τότε δίσκος των Innerwish βρίσκει τη σύνθεση της μπάντας δεμένη, με μοναδική αλλαγή αυτή στην θέση του drummer. Η μπάντα βρίσκεται στα ντουζένια της συνθετικά, οργώνουν συναυλιακά,  ακούγονται από πολλούς  περισσότερους και μάλιστα στο εξωτερικό.

Copyright 2024. All Right Reserved.